...ॐ...

ऋग्वेद

मण्डल एक

 
Skip Navigation Links
186
आ न इळभिर्विदथे सुशस्ति विश्वानरः सविता देव एतु | अपि यथा युवानो मत्सथा नो विश्वं जगदभिपित्वे मनीषा ||
आ नो विश्व आस्क्रा गमन्तु देवा मित्रो अर्यमा वरुणः सजोषाः | भुवन यथा नो विश्वे वर्धासः करन सुषाहा विथुरं न शवः ||
परेष्ठं वो अतिथिं गर्णीषे.अग्निं शस्तिभिस्तुर्वणिः सजोषाः | असद यथा नो वरुणः सुकीर्तिरिषश्च पर्षदरिगूर्तः सूरिः ||
उप व एषे नमसा जिगीषोषासानक्ता सुदुघेव धेनुः | समाने अहन विमिमानो अर्कं विषुरूपे पयसि सस्मिन्नूधन ||
उत नो.अहिर्बुध्न्यो मयस कः शिशुं न पिप्युषीव वेति सिन्धुः | येन नपातमपां जुनाम मनोजुवो वर्षणो यं वहन्ति ||
उत न ईं तवष्टा गन्त्वछा समत सूरिभिरभिपित्वे सजोषाः | आ वर्त्रहेन्द्रश्चर्षणिप्रास्तुविष्टमो नरां नैह गम्याः ||
उत न ईं मतयो.अश्वयोगः शिशुं न गावस्तरुणं रिहन्ति | तमीं गिरो जनयो न पत्नीः सुरभिष्टमं नरांनसन्त ||
उत न ईं मरुतो वर्द्धसेनाः समद रोदसी समनसः सदन्तु | पर्षदश्वासो.अवनयः न रथा रिशादसो मित्रयुजो न देवाः ||
पर नु यदेषां महिना चिकित्रे पर युञ्जते परयुजस्ते सुव्र्क्ति | अध यदेषां सुदिने न शरुर्विश्वमेरिणं परुषायन्त सेनः ||
परो अश्विनाववसे कर्णुध्वं पर पूषणं सवतवसो हि सन्ति | अद्वेषो विष्णुर्वात रभुक्षा अछा सुम्नाय वव्र्तीयदेवान ||
इयं सा वो अस्मे दीधितिर्यजत्रा अपिप्राणी च सदनी च भूयः | नि या देवेषु यतते वसूयुर्वि... ||

187
पितुं नु सतोषं महो धर्माणं तविषीम | यस्य तरितो वयोजसा वर्त्रं विपर्वमर्दयत ||
सवादो पितो मधो पितो वयं तवा वव्र्महे | अस्माकमविता भव ||
उप नः पितवा चर शिवः शिवाभिरूतिभिः | मयोभुरद्विषेण्यः सखा सुशेवो अद्वयाः ||
तव तये पितो रस रजांस्यनु विष्ठिताः | दिवि वाता इव शरिताः ||
तव तये पितो ददतस्तव सवादिष्ठ ते पितो | पर सवाद्मानो रसानां तुविग्रीवा इवेरते ||
तवे पितो महानां देवानां मनो हिताम | अकारि चारु केतुना तवाहिमवसावधीत ||
यददो पितो अजगन विवस्व पर्वतानाम | अत्रा चिन नो मधो पितो.अरं भक्षाय गम्याः ||
यदपामोषधीनां परिंशमारिशामहे | वातपे पीवैद भव ||
यत ते सोम गवाशिरो यवाशिरो भजामहे | वातापे ... ||
करम्भ ओषधे भव पीवो वर्क्क उदारथिः | वातापे ... ||
तं तवा वयं पितो वचोभिर्गावो न हव्या सुषूदिम | देवेभ्यस्त्वा सधमादमस्मभ्यं तवा सधमादम ||

188
समिद्धो अद्य राजसि देवो देवैः सहस्रजित | दूतो हव्या कविर्वह ||
तनुनपाद रतं यते मध्वा यज्ञः समज्यते | दधत सहस्रिणीरिषः ||
आजुह्वानो न ईड्यो देवाना वक्षि यज्ञियान | अग्ने सहस्रसा असि ||
पराचीनं बर्हिरोजसा सहस्रवीरमस्त्र्णन | यत्रादित्या विराजथ ||
विराट सम्राड विभ्वीः परभ्वीर्बह्वीश्च भूयसीश्चयाः | दुरो घर्तान्यक्षरन ||
सुरुक्मे हि सुपेशसाधि शरिया विराजतः | उषासावेहसीदताम ||
परथमा हि सुवाचसा होतारा दैव्या कवी | यज्ञं नो यक्षतामिमम ||
भारतीळे सरस्वति या वः सर्वा उपब्रुवे | ता नश्चोदयत शरिये ||
तवष्टा रूपाणि हि परभुः पशुन विश्वान समानजे | तेषां नः सफातिमा यज ||
उप तमन्या वनस्पते पाथो देवेभ्यः सर्ज | अग्निर्हव्यानि सिष्वदत ||
पुरोगा अग्निर्देवानां गायत्रेण समज्यते | सवाहाक्र्तीषु रोचते ||

189
अग्ने नय सुपथा राये अस्मान विश्वानि देव वयुनानि विद्वान | युयोध्यस्मज्जुहुराणमेनो भूयिष्ठां ते नमौक्तिंविधेम ||
अग्ने तवं पारया नव्यो अस्मान सवस्तिभिरति दुर्गाणि विश्वा | पुश्च पर्थ्वी बहुला न उर्वि भवा तोकाय तनयाय शं योः ||
अग्ने तवमस्मद युयोध्यमीवा अनग्नित्रा अभ्यमन्त कर्ष्टीः | पुनरस्मभ्यं सुविताय देव कषां विश्वेभिरम्र्तेभिर्यजत्र ||
पाहि नो अग्ने पायुभिरजस्रैरुत परिये सदन आ शुशुक्वान | मा ते भयं जरितारं यविष्ठ नूनं विदन मापरं सहस्वः ||
मा नो अग्ने.अव सर्जो अघायाविष्यवे रिपवे दुछुनायै | मादत्वते दशते मादते नो मा रीषते सहसावन परा दाः ||
वि घ तवावान रतजात यंसद गर्णानो अग्ने तन्वे वरूथम | विश्वाद रिरिक्षोरुत वा निनित्सोरभिह्रुतामसि हि देव विष्पट ||
तवं तानग्न उभयानिव विद्वान वेषि परपित्वे मनुषो यजत्र | अभिपित्वे मनवे शास्यो भूर्मर्म्र्जेन्य उशिग्भिर्नाक्रः ||
अवोचाम निवचनान्यस्मिन मानस्य सूनुः सहसाने अग्नौ | वयं सहस्रं रषिभिः सनेम वि... ||

190
अनर्वाणं वर्षभं मन्द्रजिह्वं बर्हस्पतिं वर्धया नव्यमर्कैः | गाथान्यः सुरुचो यस्य देवा आश्र्ण्वन्ति नवमानस्य मर्ताः ||
तं रत्विया उप वाचः सचन्ते सर्गो न यो देवयतामसर्जि | बर्हस्पतिः स हयञ्जो वरांसि विभ्वाभवत सं रते मातरिश्वा ||
उपस्तुतिं नमस उद्यतिं च शलोकं यंसत सवितेव पर बाहू | अस्य करत्वाहन्यो यो अस्ति मर्गो न भीमो अरक्षसस्तुविष्मान ||
अस्य शलोको दिवीयते पर्थिव्यामत्यो न यंसद यक्षभ्र्द विचेताः | मर्गाणां न हेतयो यन्ति चेमा बर्हस्पतेरहिमायानभि दयून ||
ये तवा देवोस्रिकं मन्यमानाः पापा भद्रमुपजीवन्ति पज्राः | न दूढ्ये अनु ददासि वामं बर्हस्पते चयस इत पियारुम ||
सुप्रैतुः सूयवसो न पन्था दुर्नियन्तुः परिप्रीतो न मित्रः | अनर्वाणो अभि ये चक्षते नो.अपीव्र्ता अपोर्णुवन्तो अस्थुः ||
सं यं सतुभो.अवनयो न यन्ति समुद्रं न सरवतो रोधचक्राः | स विद्वानुभयं चष्टे अन्तर्ब्र्हस्पतिस्तर आपश्च गर्ध्रः ||
एवा महस्तुविजातस्तुविष्मान बर्हस्पतिर्व्र्षभो धायि देवः | स न सतुतो वीरवद धातु गोमद वि... ||

191
कङकतो न कङकतो.अथो सतीनकङकतः | दवाविति पलुषी इति नयद्र्ष्ट अलिप्सत ||
अद्र्ष्टान हन्त्यायत्यथो हन्ति परायती | अथो अवघ्नती हन्त्यथो पिनष्टि पिंषती ||
शरासः कुशरासो दर्भासः सैर्या उत | मौञ्जा अद्र्ष्टा वैरिणाः सर्वे साकं नयलिप्सत ||
नि गावो गोष्ठे असदन नि मर्गासो अविक्षत | नि केतवो जनानां नयद्र्ष्टा अलिप्सत ||
एत उ तये परत्यद्र्श्रन परदोषं तस्करा इव | अद्र्ष्टा विश्वद्र्ष्टाः परतिबुद्धा अभूतन ||
दयौर्वः पिता पर्थिवी माता सोमो भरातादितिः सवसा | अद्र्ष्टा विश्वद्र्ष्टास्तिष्ठतेलयता सु कम ||
ये अंस्या ये अङगयाः सूचीका ये परकङकताः | अद्र्ष्टाः किं चनेह वः सर्वे साकं नि जस्यत ||
उत पुरस्तात सूर्य एति विश्वद्र्ष्टो अद्र्ष्टहा | अद्र्ष्टान सर्वाञ जम्भयन सर्वाश्च यातुधान्यः ||
उदपप्तदसौ सूर्यः पुरु विश्वानि जूर्वन | आदित्यः पर्वतेभ्यो विश्वद्र्ष्टो अद्र्ष्टहा ||
सूर्ये विषमा सजामि दर्तिं सुरावतो गर्हे | सो चिन नु नमराति नो वयं मरामारे अस्य योजनं हरिष्ठा मधु तवामधुला चकार ||
इयत्तिका शकुन्तिका सका जघास ते विषम | सो चिन नु ... ||
तरिः सप्त विष्पुलिङगका विषस्य पुष्यमक्षन | ताश्चिन्नु न मरन्ति नो वयं म... ||
नवानां नवतीनां विषस्य रोपुषीणाम | सर्वासामग्रभं नामारे अस्य यो... ||
तरिः सप्त मयूर्यः सप्त सवसारो अग्रुवः | तास्ते विषं वि जभ्रिर उदकं कुम्भिनीरिव ||
इयत्तकः कुषुम्भकस्तकं भिनद्म्यश्मना | ततो विषं पर वाव्र्ते पराचीरनु संवतः ||
कुषुम्भकस्तदब्रवीद गिरेः परवर्तमानकः | वर्श्चिकस्यारसं विषमरसं वर्श्चिक ते विषम ||
पिछला पेज...
मण्डल एक के -- Skip Navigation Links