...ॐ...

ऋग्वेद

मण्डल एक

 
Skip Navigation Links
21
इहेन्द्राग्नी उप हवये तयोरित सतोममुश्मसि | ता सोमं सोमपातमा ||
ता यज्ञेषु पर शंसतेन्द्राग्नी शुम्भता नरः | ता गायत्रेषु गायत ||
ता मित्रस्य परशस्तय इन्द्राग्नी ता हवामहे | सोमपा सोमपीतये ||
उग्रा सन्ता हवामह उपेदं सवनं सुतम | इन्द्राग्नी एह गछताम ||
ता महान्ता सदस्पती इन्द्राग्नी रक्ष उब्जतम | अप्रजाःसन्त्वत्रिणः ||
तेन सत्येन जाग्र्तमधि परचेतुने पदे | इन्द्राग्नी शर्म यछतम ||

22
परातर्युजा वि बोधयाश्विनावेह गछताम | अस्य सोमस्य पीतये ||
या सुरथा रथीतमोभा देवा दिविस्प्र्शा | अश्विना ता हवामहे ||
या वां कशा मधुमत्यश्विना सून्र्तावती | तया यज्ञं मिमिक्षतम ||
नहि वामस्ति दूरके यत्रा रथेन गछथः | अश्विना सोमिनो गर्हम ||
हिरण्यपाणिमूतये सवितारमुप हवये | स चेत्ता देवतापदम ||
अपां नपातमवसे सवितारमुप सतुहि | तस्य वरतान्युश्मसि ||
विभक्तारं हवामहे वसोश्चित्रस्य राधसः | सवितारंन्र्चक्षसम ||
सखाय आ नि षीदत सविता सतोम्यो नु नः | दाता राधांसि शुम्भति ||
अग्ने पत्नीरिहा वह देवानामुशतीरुप | तवष्टारं सोमपीतये ||
आ गना अग्न इहावसे होत्रां यविष्ठ भारतीम | वरूत्रीं धिषणां वह ||
अभी नो देवीरवसा महः शर्मणा नर्पत्नीः | अछिन्नपत्राः सचन्ताम ||
इहेन्द्राणीमुप हवये वरुणानीं सवस्तये | अग्नायीं सोमपीतये ||
मही दयौः पर्थिवी च न इमं यज्ञं मिमिक्षताम | पिप्र्तां नो भरीमभिः ||
तयोरिद घर्तवत पयो विप्रा रिहन्ति धीतिभिः | गन्धर्वस्य धरुवे पदे ||
सयोना पर्थिवि भवान्र्क्षरा निवेशनी | यछा नः शर्म सप्रथः ||
अतो देवा अवन्तु नो यतो विष्णुर्विचक्रमे | पर्थिव्याः सप्तधामभिः ||
इदं विष्णुर्वि चक्रमे तरेधा नि दधे पदम | समूळ्हमस्य पांसुरे ||
तरीणि पदा वि चक्रमे विष्णुर्गोपा अदाभ्यः | अतो धर्माणि धारयन ||
विष्णोः कर्माणि पश्यत यतो वरतानि पस्पशे | इन्द्रस्य युज्यः सखा ||
तद विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः | दिवीव चक्षुराततम ||
तद विप्रासो विपन्यवो जाग्र्वांसः समिन्धते | विष्णोर्यत परमं पदम ||

23
तीव्राः सोमास आ गह्याशीर्वन्तः सुता इमे | वायो तान परस्थितान पिब ||
उभा देवा दिविस्प्र्शेन्द्रवायू हवामहे | अस्य सोमस्य पीतये ||
इन्द्रवायू मनोजुवा विप्रा हवन्त ऊतये | सहस्राक्षा धियस पती ||
मित्रं वयं हवामहे वरुणं सोमपीतये | जज्ञाना पूतदक्षसा ||
रतेन याव रताव्र्धाव रतस्य जयोतिषस पती | ता मित्रावरुणा हुवे ||
वरुणः पराविता भुवन मित्रो विश्वाभिरूतिभिः | करतां नः सुराधसः ||
मरुत्वन्तं हवामह इन्द्रमा सोमपीतये | सजूर्गणेन तरिम्पतु ||
इन्द्रज्येष्ठा मरुद्गणा देवासः पूषरातयः | विश्वे मम शरुता हवम ||
हत वर्त्रं सुदानव इन्द्रेण सहसा युजा | मा नो दुःशंस ईशत ||
विश्वान देवान हवामहे मरुतः सोमपीतये | उग्रा हि पर्श्निमातरः ||
जयतामिव तन्यतुर्मरुतामेति धर्ष्णुया | यच्छुभं याथना नरः ||
हस्काराद विद्युतस पर्यतो जाता अवन्तु नः | मरुतो मर्ळयन्तु नः ||
आ पूषञ्चित्रबर्हिषमाघ्र्णे धरुणं दिवः | आजा नष्टं यथा पशुम ||
पूषा राजानमाघ्र्णिरपगूळ्हं गुहा हितम | अविन्दच्चित्रबर्हिषम ||
उतो स मह्यमिन्दुभिः षड युक्ताननुसेषिधत | गोभिर्यवं न चर्क्र्षत ||
अम्बयो यन्त्यध्वभिर्जामयो अध्वरीयताम | पर्ञ्चतीर्मधुना पयः ||
अमूर्या उप सूर्ये याभिर्वा सूर्यः सह | ता नो हिन्वन्त्वध्वरम ||
अपो देवीरुप हवये यत्र गावः पिबन्ति नः | सिन्दुभ्यः कर्त्वं हविः ||
अप्स्वन्तरम्र्तमप्सु भेषजमपामुत परशस्तये | देवाभवत वाजिनः ||
अप्सु मे सोमो अब्रवीदन्तर्विश्वानि भेषजा | अग्निं च विश्वशम्भुवमापश्च विश्वभेषजीः ||
आपः पर्णीत भेषजं वरूथं तन्वे मम | जयोक च सूर्यं दर्शे ||
इदमापः पर वहत यत किं च दुरितं मयि | यद वाहमभिदुद्रोह यद वा शेप उतान्र्तम ||
आपो अद्यान्वचारिषं रसेन समगस्महि | पयस्वानग्न आगहि तं मा सं सर्ज वर्चसा ||
सं माग्ने वर्चसा सर्ज सं परजया समायुषा | विद्युर्मेस्य देवा इन्द्रो विद्यात सह रषिभिः ||

24
कस्य नूनं कतमस्याम्र्तानां मनामहे चारु देवस्य नाम | को नो मह्या अदितये पुनर्दात पितरं च दर्शेयं मातरं च ||
अग्नेर्वयं परथमस्याम्र्तानां मनामहे चारु देवस्य नाम | स नो मह्या अदितये पुनर्दात पितरं च दर्शेयं मातरं च ||
अभि तवा देव सवितरीशानं वार्याणाम | सदावन भागमीमहे ||
यश्चिद धि त इत्था भगः शशमानः पुरा निदः | अद्वेषो हस्तयोर्दधे ||
भगभक्तस्य ते वयमुदशेम तवावसा | मूर्धानं राय आरभे ||
नहि ते कषत्रं न सहो न मन्युं वयश्चनामी पतयन्त आपुः | नेमा आपो अनिमिषं चरन्तीर्न ये वातस्य परमिनन्त्यभ्वम ||
अबुध्ने राजा वरुणो वनस्योर्ध्वं सतूपं ददते पूतदक्षः | नीचीना सथुरुपरि बुध्न एषामस्मे अन्तर्निहिताःकेतवः सयुः ||
उरुं हि राजा वरुणश्चकार सूर्याय पन्थामन्वेतवा उ | अपदे पादा परतिधातवे.अकरुतापवक्ता हर्दयाविधश्चित ||
शतं ते राजन भिषजः सहस्रमुर्वी गभीरा सुमतिष टे अस्तु | बाधस्व दूरे निरतिं पराचैः कर्तं चिदेनः पर मुमुग्ध्यस्मत ||
अमी य रक्षा निहितास उच्चा नक्तं दद्र्श्रे कुह चिद दिवेयुः | अदब्धानि वरुणस्य वरतानि विचाकशच्चन्द्रमा नक्तमेति ||
तत तवा यामि बरह्मणा वन्दमानस्तदा शास्ते यजमानो हविर्भिः | अहेळमानो वरुणेह बोध्युरुशंस मा न आयुःप्र मोषीः ||
तदिन नक्तं तद दिवा मह्यमाहुस्तदयं केतो हर्द आ वि चष्टे | शुनःशेपो यमह्वद गर्भीतः सो अस्मान राजा वरुणो मुमोक्तु ||
शुनःशेपो हयह्वद गर्भीतस्त्रिष्वादित्यं दरुपदेषु बद्धः | अवैनं राजा वरुणः सस्र्ज्याद विद्वानदब्धो वि मुमोक्तु पाशान ||
अव ते हेळो वरुण नमोभिरव यज्ञेभिरीमहे हविर्भिः | कषयन्नस्मभ्यमसुर परचेता राजन्नेनांसि शिश्रथः कर्तानि ||
उदुत्तमं वरुण पाशमस्मदवाधमं वि मध्यमं शरथाय | अथा वयमादित्य वरते तवानागसो अदितये सयाम ||

25
यच्चिद धि ते विशो यथा पर देव वरुण वरतम | मिनीमसिद्यवि-दयवि ||
मा नो वधाय हत्नवे जिहीळानस्य रीरधः | मा हर्णानस्य मन्यवे ||
वि मर्ळीकाय ते मनो रथीरश्वं न सन्दितम | गीर्भिर्वरुण सीमहि ||
परा हि मे विमन्यवः पतन्ति वस्यैष्टये | वयो न वसतीरुप ||
कदा कषत्रश्रियं नरमा वरुणं करामहे | मर्ळीकायोरुचक्षसम ||
तदित समानमाशाते वेनन्ता न पर युछतः | धर्तव्रताय दाशुषे ||
वेदा यो वीनां पदमन्तरिक्षेण पतताम | वेद नावः समुद्रियः ||
वेद मासो धर्तव्रतो दवादश परजावतः | वेदा य उपजायते ||
वेद वातस्य वर्तनिमुरोर्र्ष्वस्य बर्हतः | वेदा ये अध्यासते ||
नि षसाद धर्तव्रतो वरुणः पस्त्यास्वा | साम्राज्याय सुक्रतुः ||
अतो विश्वान्यद्भुता चिकित्वानभि पश्यति | कर्तानि या चकर्त्वा ||
स नो विश्वाहा सुक्रतुरादित्यः सुपथा करत | पर ण आयूंषि तारिषत ||
बिभ्रद दरापिं हिरण्ययं वरुणो वस्त निर्णिजम | परि सपशो नि षेदिरे ||
न यं दिप्सन्ति दिप्सवो न दरुह्वाणो जनानाम | न देवमभिमातयः ||
उत यो मानुषेष्वा यशश्चक्रे असाम्या | अस्माकमुदरेष्वा ||
परा मे यन्ति धीतयो गावो न गव्यूतीरनु | इछन्तीरुरुचक्षसम ||
सं नु वोचावहै पुनर्यतो मे मध्वाभ्र्तम | होतेव कषदसे परियम ||
दर्शं नु विश्वदर्षतं दर्शं रथमधि कषमि | एता जुषत मे गिरः ||
इमं मे वरुण शरुधी हवमद्या च मर्ळय | तवामवस्युरा चके ||
तवं विश्वस्य मेधिर दिवश्च गमश्च राजसि | स यामनिप्रति शरुधि ||
उदुत्तमं मुमुग्धि नो वि पाशं मध्यमं चर्त | अवाधमानि जीवसे ||
पिछला पेज... अगला पेज...
मण्डल एक के -- Skip Navigation Links